![zwitserse bankrekening](https://www.taxence.nl/content/uploads//sites/2/2020/05/Zwitserland3.jpg)
In beginsel is een verlengde navorderingstermijn voor buitenlandse schenkingen een verboden inbreuk op het vrije kapitaalverkeer. Volgens A-G IJzerman geldt een rechtvaardigingsgrond bij verzwegen buitenlands vermogen, als de belastingautoriteiten geen aanwijzingen hebben dat er buitenlands vermogen is en inkomsten daaruit worden genoten.
Op 7 juli 1998 werd een Zwitserse bankrekening ten name van een vrouw geopend. In 1998 schonk de vader van de vrouw zijn dochter geld door dit geld op de Zwitserse bankrekening te storten. Vader noch de dochter deden aangifte van de schenking. Op 5 november 2005 overleed de vader. Vervolgens legde de inspecteur op 15 september 2015, 10 jaar na het overlijden van vader en 17 jaar na de schenking, een navorderingsaanslag recht van schenking (schenkbelasting) op.
Rechtvaardigingsgrond inbreuk vrij kapitaalverkeer
In beginsel vormt de verlengde navorderingstermijn een beperking van het vrije kapitaalverkeer. Die beperking kan gerechtvaardigd zijn als voor belastingautoriteiten spaartegoeden en inkomsten uit deze spaartegoeden zijn verzwegen. Zeker als deze autoriteiten geen aanwijzingen over bestaan van die spaartegoeden hebben en zij daarom ook geen onderzoek hebben gedaan of hebben kunnen doen.
A-G: Hof hoefde geen prejudiciële vragen te stellen
Volgens de A-G is de beperking van het vrije kapitaalverkeer door de verlengde navorderingstermijn gerechtvaardigd. De vrouw is in 2015 ingekeerd en toen is pas de schenking ontdekt. De A-G is ook van oordeel dat het hof niet verplicht kan worden om prejudiciële vragen te stellen aan het HvJ. Uit rechtspraak van het HvJ volgt dat zolang nog hoger beroep open staat tegen een beslissing van een rechterlijke uitspraak, die rechterlijke instantie niet verplicht is om prejudiciële vragen te stellen. De A-G ziet hiertoe ook geen noodzaak. Volgens de A-G is sprake van een Acte éclairé.
Wet: art. 66 SW 1956, art. 16 AWR en art. 63 VWEU
Meer informatie: Parket bij de Hoge Raad 30 juni 2020 (gepubliceerd 17 juli 2020), ECLI:NL:PHR:2020:657, 19/05408
Geef een reactie